Peter van der Nol heeft een uitkering sinds hij grotendeels werd afgekeurd. Hij is vastbesloten daar iets voor terug te doen. Dat lukt nu. Met de hulp in de huishouding die hij via de gemeente krijgt, houdt hij energie over om andere dingen te doen. “Ik wil meer van mijn leven maken.”
Het leven van Peter van der Nol (46) is een zoektocht naar wat hij kan en wil. Hij werd arbeidsongeschikt verklaard en heeft een IVA-uitkering. Maar het zat hem dwars, die uitkering. Of zoals hij het zelf formuleert: “Ik wil mijn hand niet ophouden. Dat is niet goed voor mijn eigenwaarde.”
Verwelken achter de computer
Twintig jaar geleden verloor Peter zijn baan en relatie. Hij raakte in een depressie, leefde van zijn spaargeld en werd uiteindelijk opgenomen in een kliniek. De periodes van somberheid en onzekerheid zijn hem sinds die tijd blijven achtervolgen. Dat zorgt ervoor dat hij zijn leven soms niet goed op de rails krijgt. Alledaagse handelingen, zoals schoonmaken, voelen al snel aan als groot en ingewikkeld. Net als voor veel anderen viel het isolement in de coronatijd hem extra zwaar. “Ik zat te verwelken. Eindeloos te verdwalen in mijn computer. Dat wilde ik niet meer. Nietsdoen is doodgaan.”
Sociaal wijkteam
Hij besloot hulp te zoeken, maar het is nog niet zo eenvoudig om op de goede plek terecht te komen. “Voor een burger is het niet te doen, je loopt vast in alle regelingen.” Voor hemzelf begon het met een gesprek met het Sociaal wijkteam. Geen makkelijke stap, vindt hij. “Ik zag ertegenop om al mijn problemen op tafel te leggen.” Toch was het een goed begin. Er komt nu wekelijks een hulpverlener langs. “Zij is vooral mijn steun aan huis, ze helpt met het organiseren van m’n leven en het ‘ordenen van m’n bovenkamer’.” De sociaal werker regelde bijvoorbeeld een hulp in de huishouding voor hem via de Wmo. Hij krijgt nu een steuntje in de rug bij huishoudelijke klusjes: “We zijn samen naar de Action gegaan om schoonmaakspullen te kopen en hebben daarna de badkamer gepoetst. Dat is concreet en tastbaar.”
Weer dingen ondernemen
Hij kwam ook in aanmerking voor een bijdrage uit het Volwassenenfonds Sport en Cultuur. Daarmee kocht hij een Museumkaart, waarmee hij er nu af en toe op uitgaat. “Ik voel me welkom in het museum”, zegt hij. “En het is heel verrijkend.” Ook zijn lidmaatschap van BplusC en een aantal zanglessen kon hij betalen met een bijdrage uit het Volwassenenfonds. De buurtcoach van Incluzio hielp hem om de aanvraag te doen. Dit alles geeft hem weer energie om dingen te ondernemen. “Het zat me dwars dat ik al zo lang een uitkering heb. Ik heb nooit het gevoel gehad dat ik daar recht op heb, dus ik wil graag iets terugdoen.” Hij probeert wanneer het lukt aan te sluiten bij sociaal maatschappelijke initiatieven, zoals het Singelpark en de Buurtband Matilo. Ook is hij ervaringsdeskundige in de Taskforce Armoede. En als vrijwilliger bij Buurtbuik rijdt hij geregeld met een bakfiets langs de supermarkten om overtollig eten op te halen. Daarvan wordt elke zondag een gratis 3-gangenlunch bereid in het Weeshuis aan de Hooglandse Kerkgracht. “Ik wil meer van mijn leven maken. Mij helpt dit om een voller en gelukkiger bestaan op te bouwen.”
Vertel wat je dwarszit
“Als je hulp zoekt of je verhaal kwijt wilt, ga langs bij de buurtontmoetingsplek in je wijk”, besluit hij. “Daar zitten professionals en warmhartige vrijwilligers die open staan voor contact.”
Hulp nodig?
Net als Peter kunt u ook hulp krijgen. Van het Sociaal wijkteam voor ondersteuning. En van het Volwassenenfonds Sport & Cultuur, voor hulp bij de kosten om te sporten of om culturele lessen te betalen. Of loop eens binnen bij Een Goede Buur in uw buurt.
